این کارگاه به بررسی روایتی میپردازد که بارها دربارهی سالهای منتهی به انقلاب اسلامی شنیده شده است؛ روایتی که بر اساس آن، ایران در دهه ۴۰ و ۵۰ شمسی در مسیر پیشرفت سریع اقتصادی قرار داشت و حتی با کشورهایی مانند ژاپن مقایسه میشد. در این نگاه، رشد اقتصادی، پروژههای عمرانی و نشانههای نوسازی بهعنوان شواهد یک مسیر موفق معرفی میشوند، در حالی که همزمان وابستگی سیاسی و اقتصادی به قدرتهای خارجی نیز در حال گسترش بوده است. در این کارگاه تلاش میشود با نگاهی تاریخی و تحلیلی، این تصویر رایج بررسی و ارزیابی شود. با مشاهده و تحلیل چند مستند خارجی و دادههای تاریخی، وضعیت واقعی اقتصاد، توسعه، ساختار قدرت و میزان استقلال ایران در دوران حکومت پهلوی بررسی میشود تا فاصلهی میان «تصویر روایتشده» و «واقعیت تاریخی» روشنتر شود. هدف این کارگاه نه تأیید و نه رد پیشفرضها، بلکه تقویت نگاه انتقادی و مبتنی بر شواهد در مواجهه با روایتهای تاریخی دربارهی گذشتهی معاصر ایران است.