حسین رئیسی - کارشناسی زبان و ادبیات فارسی، شهید بهشتی

فعالیت شاخص: نویسندگی و کتاب‌خوانی.

مرا گر تهی بود از آن قند دست

*سخنهای شیرین‌تر از قند هست*

سعدی، استادِ ماست، ما یعنی همه‌ی فارسی‌زبان‌ها. جایگاه سعدی در ادبیات فارسی خیلی بالاست در حدی که می‌گن: «اگه سعدی گفته، پس درسته.» در این حدّ. حتی عده‌ای این‌طوری گفتن که زبان سعدی فارسی نیست، فارسی زبان سعدیه. یعنی فارسی‌ای که صحبت می‌کنیم (یا دقیق‌تر بگم: می‌نویسیم) بیشتر از هر شخصی وامدار سعدیه.

حافظ شعر فارسی رو این‌طوری وصف می‌کنه: «زین قندِ پارسی» و با این تعریف یکی از شیرین‌ترین و شکرشکن‌ترین قندهای زبان پارسی مال سعدیه. و قراره اینجا بریم در بازارِ غزل‌های آقای سعدی و ببینیم که چرا این همه شیرین‌سخنه و چرا این‌همه در دل آدم‌ها می‌شینه و شعرهاش تا الان و هنوز بینِ ماست و مثلِ نقل‌ونبات، تعارف می‌شن؟

اخطار: در حینِ خواندن غزل‌های سعدی، مواظب باشید که دیابت نگیرید!